Ik sech tau einen gauden Fründ:
Hüt führ ik an die Küst,
ik hal mi frischen Rökerfisch,
hest du dat noch nich wüsst?
Denn Rökerfisch schmeckt wunnerbor,
rükt hei na Rok ganz frisch
un du fröchst mi: Wat willst du dor?
Kam hüt an mienen Disch!
Tau giern ät ik den’n Rökerfisch,
am leiwsten Rökeraal,
die kümmt as Spickaal up den’n Disch,
dat is dei ierste Wahl.
|